kunst, humor, illustratie
(waar ik best wel trots op ben)
Ik ben Sander Belmans: illustrator, kunstleerkracht en taalfan.
Ik maak tekeningen en schilderijen met een surrealistische inslag – en ik zet daar al eens graag een grappig titeltje bij. Als hoarder van al wat mooi is, laat ik me inspireren door patronen in de natuur, de blokkentoren van mijn zoon, een zelfgemaakt kleiwerkje, huizen waar ik voorbij fiets, mijn dromen… De hyperfocus van het maakproces en het vinden van de ideale mix aan technieken werkt verslavend: hoe meer ik maak, hoe meer ideeën er ontstaan voor nieuw werk.
Hier de aankondiging van mijn eerste solo-expo ooit! Welkom!
Let niet op ons, wij zijn hier nietIn jouw wolken wonenDrijvende deernenEen luie Icarus is een levende IcarusNorbert mijmert zich een zesdelig fantasy-epos in de wachtzaalDe broers Verswyfelt begrepen na een korte poos dat simultane gebarentaal niet altijd tot eenduidige communicatie leidtPerplexe poezen"Dit is geen zakenlunch"
besefte FonsOndanks de camouflage voelde Romina zich niet op haar gemak in het museum
Joop moest natuurlijk weer speciaal doen tijdens de laatste honderd dagen
Liever meer vingers dan geen vogelDe nieuwe privacyregelgeving
gaf Pol een wat naar gevoelDarmproblemen 2LuilommerlandDany hervond zichzelf in de stiltekamerZoals Luca BrasiVeilig in de spelonkNadia's nieuwe kapsel had weer heel wat bekijksRobbe zuchtte – hij herinnerde zich Keerbergen toch een tikkeltje rustigerMisschien is het fijner aan de einderVleesgroeiDit blijft tussen ons, afgesproken?Ik vind uw verhaal interessant
maar ik heb er nu geen tijd voorStickertje van personage uit ‘La Leche Libre’Diepzee DanyVoor Eylon is het allemaal wat ingewikkeldSofie kwam herboren terug uit Christiania“Een Rosa Surrealis Symmetrica, nou moe!” zei Klein Duimpje bij zichzelfToen Klein Duimpje de zeldzame gerbera zag, verviel de rest tot ruisJij mijn vleugels ik jouw ogen of “Jef, gade mee sjotten?”“Nee echt, ik heb Romy nergens gezien.”Surrandia besloot de boswandeling vroegtijdig te stakenBeatrijs vroeg zich af wie hier nu eigenlijk de jager was en wie de prooi“Jij bent het ideale huisdier!”“Dat behang, ik zeg het u Frederik, ik heb er mijn vragen bij.”In den beginne was de schepping natuurlijk gewoon een beetje aanklooienGommaar hield zich niet bezig met de vraag of het hier om een broekentunnel dan wel een benenbos ging en gaf zijn ros allengskens de sporenOndanks de camouflage voelde Romina zich niet op haar gemak in het museum“De boot naar Naxos is toch vaak een gedoe” zei Germaine bij zichzelfStickertje van figuur uit ‘Kind van meningen’ Nicolas vond het eigenlijke zitten nog het lastigste“...en dat is alles wat je moet weten over het heelal, m’n zoon.”Merel en Bas beseften dat intimiteit nu even niet aan de orde wasEddaiaanse excretenDe laatste teambuildingsopdracht bleek er eentje te veelNatuur bijtankenGewoon de trap op en naar rechtsDwazernijHydratatie“Zo geraak ik nooit in mijn flow-state”, mopperde Gerry DarmhartigheidEven inzomerenGans mezelfBlindvogel en buiskat zochten eindelijk toenaderingRita's aanvankelijke enthousiasme omtrent het weerzien met haar tante temperde snel“Fok dit, ik ga slapen.”Harbingers of 'peace'Feed in to the addiction / addicted to the feedGoris oefende zijn grand écart liever zonder pottenkijkersAangekomen op de plantage, fluisterde Bobje zijn favoriete lucifer bemoedigend toeBoedha en de gevallen wortelcake"Naar huis dan maar" dacht KurtNasser besloot zijn agenda voortaan minder vol te plannenVerafgood worden is ontroerendIn onze dromen zijn we dansersArturo kwam plots tot de pijnlijke realisatie dat hij slechts in dit ogenblik en op dit papier, bestondHier gaat een niet al te boeiend verhaal aan vooraf:
ik bevond mij, zoals dat gaat, aan het plein van metrostation Handel te Antwerpen. In het tijdsbestek van eerst een halve seconde, gevolgd door een korte tussenpoos van wegkijking, en uiteindelijk nog een volledige seconde (naar schatting) keek ik deze langswandelende, in mijn verbeelding lichtelijk getormenteerde doch sterk gefocuste, wat pierend tegen de felle zon inkijkende manskerel aan. 's Mans houding en gelaatsuitdrukking frappeerden mij dusdanig dat zijn integraliteit mij tot en met mijn thuiskomst bijbleef. Alwaar ik mij vrijwel stante pede zette en mijn herinnering visueel op een gele post-it probeerde te capteren. Dat mislukte danig. De moed koppig niet verliezend ging ik alsnog aan de slag op groter formaat. De uiteindelijke captatie staat zeer zeker mijlenver van het origineel af. Ik verkies in dezen te zeggen: "Dat deert niet." Was hij gezichtsgewijs bovenaan rood? Nee.Elk zijn beestGevleugelde vriendjesDoen alsof je moedig buiten bent gaan schetsen terwijl je gewoon in je keuken zit te moosjen"Drassiger dan dit, David?" vroeg mama bezorgd“Ik heb dit verdiend.”Polydoors ommetjes tijdens de lunchpauze werden steeds avontuurlijkerLisa had de impact van de richting wijsbegeerte op haar sociale leven wat onderschatUnto us a son is born¡La leche libre!Isolatie ijldroomHallo!Iets met paddenstoelenI'm just a boy, standing in front of a landscape, asking it to avoid surrealism for once... keer ik terug naar jouMijmerende meidoornJazzdanceDystopisch diorama"Ik zweer het, gewoon je ogen dichtdoen en alles lijkt een trip."“Als wij hier beiden ongeschonden uitkomen, trakteer ik.”Compositie van olijfboom met Palestine Sunbirds en klaprozen op puin"Ze hadden toch erg interessante gewoontes, die mensdingen."Eenmaal ze begon, kon ze niet meer stoppenEen hoop vlekkenTeun stootte op serieuze tegenstand in het 14de level van Donkey KongToen de zon nog een zus hadFayçal besefte diep vanbinnen dat koffieroom er anders hoorde uit te zien“Ik ga je moeten terugbellen, Koosje.”Secretum Serpens“Ging hij niet viraal in '22?”
“Jep, en hij post nog bijna dagelijks.”Onheil of onderdak?Ruimtehonden hebben ook liefde nodigRoze boot"Dit is toch wat precair, even opletten nu."
Zeno hield steevast zijn VR-bril op tot na sluitingstijdRandomisatieRaar maar ook wel leukPied de stalleAlles ziet hijNeris besefte oeverloos te laat dat babysitten niks voor hem wasOp driftFinn zat echt in zijn rolOnthechtingOgenbedOde aan Aaron"Dit is niet de weg naar Lokeren." dacht Inge bij zichzelfRijstijd (lees: miljoenen jaren)Tekening van een hand met een foto van een hand met een tekenpapierNiemand wist exact wat de bedoeling was maar dat maakte niet uit
Sinds de opwarming behoorden watergerelateerde confrontaties tot de orde van de dagDaddy’s eyes