kunst, humor, illustratie

(waar ik best wel trots op ben)

Ik ben Sander Belmans: illustrator, kunstleerkracht en taalfan.

Ik maak tekeningen en schilderijen met een surrealistische inslag – en ik zet daar al eens graag een grappig titeltje bij. Als hoarder van al wat mooi is, laat ik me inspireren door patronen in de natuur, de blokkentoren van mijn zoon, een zelfgemaakt kleiwerkje, huizen waar ik voorbij fiets, mijn dromen… De hyperfocus van het maakproces en het vinden van de ideale mix aan technieken werkt verslavend: hoe meer ik maak, hoe meer ideeën er ontstaan voor nieuw werk.

Hier de aankondiging van mijn eerste solo-expo ooit! Welkom!

Let niet op ons, wij zijn hier niet

In jouw wolken wonen

Drijvende deernen

Een luie Icarus is een levende Icarus

Norbert mijmert zich een zesdelig fantasy-epos in de wachtzaal

De broers Verswyfelt begrepen na een korte poos dat simultane gebarentaal niet altijd tot eenduidige communicatie leidt

Perplexe poezen

"Dit is geen zakenlunch"
besefte Fons

Ondanks de camouflage voelde Romina zich niet op haar gemak in het museum

Joop moest natuurlijk weer speciaal doen tijdens de laatste honderd dagen

Liever meer vingers dan geen vogel

De nieuwe privacyregelgeving
gaf Pol een wat naar gevoel

Darmproblemen 2

Luilommerland

Dany hervond zichzelf in de stiltekamer

Zoals Luca Brasi

Veilig in de spelonk

Nadia's nieuwe kapsel had weer heel wat bekijks

Robbe zuchtte – hij herinnerde zich Keerbergen toch een tikkeltje rustiger

Misschien is het fijner aan de einder

Vleesgroei

Dit blijft tussen ons, afgesproken?

Ik vind uw verhaal interessant
maar ik heb er nu geen tijd voor

Stickertje van personage uit ‘La Leche Libre’

Diepzee Dany

Voor Eylon is het allemaal wat ingewikkeld

Sofie kwam herboren terug uit Christiania

“Een Rosa Surrealis Symmetrica, nou moe!” zei Klein Duimpje bij zichzelf

Toen Klein Duimpje de zeldzame gerbera zag, verviel de rest tot ruis

Jij mijn vleugels ik jouw ogen of “Jef, gade mee sjotten?”

“Nee echt, ik heb Romy nergens gezien.”

Surrandia besloot de boswandeling vroegtijdig te staken

Beatrijs vroeg zich af wie hier nu eigenlijk de jager was en wie de prooi

“Jij bent het ideale huisdier!”

“Dat behang, ik zeg het u Frederik, ik heb er mijn vragen bij.”

In den beginne was de schepping natuurlijk gewoon een beetje aanklooien

Gommaar hield zich niet bezig met de vraag of het hier om een broekentunnel dan wel een benenbos ging en gaf zijn ros allengskens de sporen

Ondanks de camouflage voelde Romina zich niet op haar gemak in het museum

“De boot naar Naxos is toch vaak een gedoe” zei Germaine bij zichzelf

Stickertje van figuur uit ‘Kind van meningen’

Nicolas vond het eigenlijke zitten nog het lastigste

“...en dat is alles wat je moet weten over het heelal, m’n zoon.”

Merel en Bas beseften dat intimiteit nu even niet aan de orde was

Eddaiaanse excreten

De laatste teambuildingsopdracht bleek er eentje te veel

Natuur bijtanken

Gewoon de trap op en naar rechts

Dwazernij

Hydratatie

“Zo geraak ik nooit in mijn flow-state”, mopperde Gerry

Darmhartigheid

Even inzomeren

Gans mezelf

Blindvogel en buiskat zochten eindelijk toenadering

Rita's aanvankelijke enthousiasme omtrent het weerzien met haar tante temperde snel

“Fok dit, ik ga slapen.”

Harbingers of 'peace'

Feed in to the addiction / addicted to the feed

Goris oefende zijn grand écart liever zonder pottenkijkers

Aangekomen op de plantage, fluisterde Bobje zijn favoriete lucifer bemoedigend toe

Boedha en de gevallen wortelcake

"Naar huis dan maar" dacht Kurt

Nasser besloot zijn agenda voortaan minder vol te plannen

Verafgood worden is ontroerend

In onze dromen zijn we dansers

Arturo kwam plots tot de pijnlijke realisatie dat hij slechts in dit ogenblik en op dit papier, bestond

Hier gaat een niet al te boeiend verhaal aan vooraf:
ik bevond mij, zoals dat gaat, aan het plein van metrostation Handel te Antwerpen. In het tijdsbestek van eerst een halve seconde, gevolgd door een korte tussenpoos van wegkijking, en uiteindelijk nog een volledige seconde (naar schatting) keek ik deze langswandelende, in mijn verbeelding lichtelijk getormenteerde doch sterk gefocuste, wat pierend tegen de felle zon inkijkende manskerel aan. 's Mans houding en gelaatsuitdrukking frappeerden mij dusdanig dat zijn integraliteit mij tot en met mijn thuiskomst bijbleef. Alwaar ik mij vrijwel stante pede zette en mijn herinnering visueel op een gele post-it probeerde te capteren. Dat mislukte danig. De moed koppig niet verliezend ging ik alsnog aan de slag op groter formaat. De uiteindelijke captatie staat zeer zeker mijlenver van het origineel af. Ik verkies in dezen te zeggen: "Dat deert niet." Was hij gezichtsgewijs bovenaan rood? Nee.

Elk zijn beest

Gevleugelde vriendjes

Doen alsof je moedig buiten bent gaan schetsen terwijl je gewoon in je keuken zit te moosjen

"Drassiger dan dit, David?" vroeg mama bezorgd

“Ik heb dit verdiend.”

Polydoors ommetjes tijdens de lunchpauze werden steeds avontuurlijker

Lisa had de impact van de richting wijsbegeerte op haar sociale leven wat onderschat

Unto us a son is born

¡La leche libre!

Isolatie ijldroom

Hallo!

Iets met paddenstoelen

I'm just a boy, standing in front of a landscape, asking it to avoid surrealism for once

... keer ik terug naar jou

Mijmerende meidoorn

Jazzdance

Dystopisch diorama

"Ik zweer het, gewoon je ogen dichtdoen en alles lijkt een trip."

“Als wij hier beiden ongeschonden uitkomen, trakteer ik.”

Compositie van olijfboom met Palestine Sunbirds en klaprozen op puin

"Ze hadden toch erg interessante gewoontes, die mensdingen."

Eenmaal ze begon, kon ze niet meer stoppen

Een hoop vlekken

Teun stootte op serieuze tegenstand in het 14de level van Donkey Kong

Toen de zon nog een zus had

Fayçal besefte diep vanbinnen dat koffieroom er anders hoorde uit te zien

“Ik ga je moeten terugbellen, Koosje.”

Secretum Serpens

“Ging hij niet viraal in '22?”
“Jep, en hij post nog bijna dagelijks.”

Onheil of onderdak?

Ruimtehonden hebben ook liefde nodig

Roze boot

"Dit is toch wat precair, even opletten nu."

Zeno hield steevast zijn VR-bril op tot na sluitingstijd

Randomisatie

Raar maar ook wel leuk

Pied de stalle

Alles ziet hij

Neris besefte oeverloos te laat dat babysitten niks voor hem was

Op drift

Finn zat echt in zijn rol

Onthechting

Ogenbed

Ode aan Aaron

"Dit is niet de weg naar Lokeren." dacht Inge bij zichzelf

Rijstijd (lees: miljoenen jaren)

Tekening van een hand met een foto van een hand met een tekenpapier

Niemand wist exact wat de bedoeling was maar dat maakte niet uit

Sinds de opwarming behoorden watergerelateerde confrontaties tot de orde van de dag

Daddy’s eyes